مینیس
تک‌سرنشین باکره آهنی

دلبری که درخت زندگی را هرس کرد...

میگن احتمالات از نادونی ما سرچشمه می‌گیره و با افزایش اطلاعات ما از یه موضوع میزان احتمالات اون سوژه به سمت قطعیت بیشتر حرکت می‌کنه. یعنی مثلا اگه ما دو تا سکه داشته باشیم در حالت عادی چهار حالت ممکن وجود داره: دوتا شیر، دوتا خط، اولی شیر و دومی خط و بالعکس؛ که احتمال وقوع هر کدوم از حالتا یک چهارم یا 25 درصده. اما اگه به نحوی بهمون اطلاعات بدن که مثلا سکه اول حتما خط میاد، در این صورت دو حالت بیشتر نمیتونه رخ بده: دوتا خط یا اولی خط و دومی شیر. یعنی احتمال وقوع هر کدوم از این دو حالت میشه یک دوم یا 50 درصد و احتمال وقوع دو حالت دیگه با قطعیت میشه صفر. پس متوجه شدیم که افزایش اطلاعات ما از یه فرایند، احتمال وقوع حالتای مختلف اون رویه رو به سمت قطعیت و اطمینان بیشتر سوق میده. حالا بیاید جلوتر بریم. فرض کنید من دو بار یه سکه رو بالا می‌ندازم و ازش فیلم می‌گیرم. بعد فیلم رو برای شما پخش می‌کنم. در حین نمایش فیلم احتمال وقوع هر کدوم از حالتا برای شمایی که منو ندیدی همون 25درصده اما برای منی که خودم می‌دونم توی فیلم قرار هر دو پرتاب چی بیاد، احتمال وقوع یکی از حالتا 100درصده و باقی حالتا صفره. پس یه فرایند تا موقعی که برای ما رخ نداده، ممکنه کلی احتمال پشتش خوابیده باشه اما وقتی اتفاق میوفته (یا برای کسایی که قبلا اون اتفاق رو به نحوی تجربه کردند یا به زبون ساده‌تر از آینده خبر دارند) بدون شک فقط یک حالت ممکن وجود داره و باقی حالتا چرت و پرتایی بیش نیستند که هرگز اتفاق نمی‌افتند.
همه این آسمون ریسمونا رو بافتم که بگم دلبرم از آینده اومده و بهم می‌گه توی آینده منتظرمه. شما شاید توی جریان نباشید اما خیلی از حرفاشو از لابلای کتابا و سریالا و کارتونا و فیلما و آهنگا بهم می‌زنه. حرفتو شنیدم. می‌خوام تا آینده بدوم. می‌خوام تمام تلاشم رو بکنم. می‌خوام دو پله یکی کنم و بیام سمتت. در همون لحظه و زمان بمون که می‌خوام عرق‌کرده و نفس‌زنان در آغوش بگیرمت... ببوسمت... به نظاره بشینمت... برای من دیگه همه احتمالات به باد رفت. تنها همین قطعیت بسمه که تو در آینده منتظرمی...

برچسب: درخت زمان، دلبر،

عارفه ...:

دلبرماآینده است ولی اصلامنتظرمون نیست.نشونه شم اینه:
دلبربرفت ودلشدگان راخبرنکرد...
ولی دلبرشماحتما منتظرتونه،یک عالمه هم هی داره میگه:بازآیدبه کنعان،غم مخور


پاسخ: باید برم. باید یه نفس بدوم... 
خورشید ‌‌‌:

چو شب به راه تو مانده، که بری ماهش باشی. :)


پاسخ: وصال آن لب شیرین به خسروان دادند
مرا نصیب همین بس که کوهکن باشم....
عارفه ...:

خدواندبهتون توان بده.
یه نفس بدوین!حتما ارزششوداره


پاسخ: حتما داره... ممنون از دعاتون( شکلک احترام هندی)
♫ شباهنگ:

اگه موقع دویدن و قبل از رسیدن بیفتیم بمیریم چی؟ کدوم قطعیت وقتی از یه لحظه بعدمون خبر نداریم؟


پاسخ: گفتم که دلبرم از آینده برام پیام فرستاده که منتظرمه. دلبری که از چندین هزار لحظه بعدم خبر داره و مطمئنم که تا قبل از رسیدن بهش نمیوفتم بمیرم
ار کیده:

انیمه اش قشنگ بود :)


پاسخ: آره. خوب بود
ار کیده:

ولی برداشت شما از فیلم جالب تر بود انصافا :)


پاسخ: دیگه دیگه :)))
Hope ful:

تا چند وقت پیش همین تصورات رو داشتم...
دیگه اما، هیچی نمیبینم...
قسمت آن بود که از دفتر پرواز بلند
به من خسته به جز چشم پریدن نرسد


پاسخ: ارجاع به پاسخ خورشید
فاطمه سروری:

چقدر امید و انگیزه؛ آفرین
قطعا منتظره
بدو و بهش برس
محکم و قوی و موفق باشید


پاسخ: مرسی. کلیم آرزوهای خوب برای شما
سارا:

محمدرضا عبدالملکیان نوشت :

حالا که آمده ای
تازه می فهمم
احساس آن دهقان پیر و
مزه ی دعای باران را ...


پاسخ: یا حتی:
بیا بپر به خدا حجم آسمان کم نیست
برای عشق اگر عاشقی زمان کم نیست
دوباره آمده‌ای تا دوباره گریه کنی؟
عزیز ما خودمان دردهایمان کم نیست... 
غریب ....:

همه در اینده منتظرانی دارند


پاسخ: ولی خیلیا باور ندارن
غریب ....:

قلب انسانها رو به سمت باورهاشون هدایت میکنه


پاسخ: نه همیشه. گاهی این باورا از فرط دوری ودیری توی آدما میگنده
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.