مینیس
تک‌سرنشین باکره آهنی

۱۹۸

قبلا به کسایی که عمل زیبایی انجام می‌دادند با تحقیر نگاه می‌کردم، اما الان خیلی براشون احترام قائلم. همین که گزینه پیش‌فرض رو نمی‌پذیرند و دست به اصلاح و تغییر می‌زنند تا هستی رو به خواسته‌ خودشون نزدیک‌تر کنند، باید به احترامشون کلاه از سر برداشت. حالا بهتر می‌تونم کسایی مثل مایکل جکسون رو درک کنم...


^_^ khakestari:

اما چرا انقدر باید ظاهر برامون مهم باشه؟
ظاهری که جذابیتش تا چندماه اشنایی هست و بعد اخلاق و قلب مهربون هرکسی هست که میتونه جذب کنه ادم رو


+پارسال یکی از همکلاسی هام دختری بود که اصلا زیبا نبود و حتی معمولی هم نبود،اولش ناراحت شدم براش اما بعد به واسطه اخلاقش دوست های صمیمی شدیم :)


پاسخ: ظاهر همین که اعتماد به نفست رو پایین بیاره نشون میده مهمه. اگه ظاهر بهتر تورو از خودت راضی‌تر می‌کنه‌ نشون میده مهمه. اینکه اولین قضاوت آدما درباره‌ات از روی قیافته نشون میده مهمه. مث قلاب ماهی‌گیریه. ظاهر باید طوری باشه که دیگران رغبت بکنند بیان سراغت و یه ارتباط رو باهات شروع کنند.
^_^ khakestari:

اخه مشکل از این هست که یسری معیارها توی ناخوداگاهمون بعنوان خط کش عمل میکنند
هرچی بزرگتر بشیم این معیارها پررنگ تر میشن و بر اساس همون یسری تعاریف از خودمون داریم و باعث میشه اعتماد بنفس نداشته باشیم


پاسخ: باهات موافقم. اما اگه اون معیارا قابل تغییر نباشه و توی روان فرد تثبیت شده باشه، ترجیح نمیدی بایه عمل زیبایی اون فرد به آدم شادتری بدل بشه؟ چون چنین اتفاقی برای دوستانم افتاده دارم بهش اشاره می‌کنم.
بهارنارنج :):

مشکل اینه پیش فرض بدگرفتی!اگر فرد چاق بود عزمشو جزم میکرد با رژیم لاغر کنه اون آره ادم قابل تقدیری بود اما اینا نه!ناشی از خلا و گاها بیماریه!البته که منظور من اونی که پوستش پیر شده و..نیست
من پیجای میکاپو تهرونی هارو میبینم قبل آرایششون انقدر جراحی کردن و این چهره مصنوعی شده که حالت بهم میخوره ازشون،گاهی تغییر ندادن خودت جهله گاهی هم این دستکاری و تغییر خودش عین حماقت!


پاسخ: شایدم مشکل اینجاست که دنبال برچسب زدن به دیگرانم. اینکه این بیماره اون مصنوعیه اون یکی جاهله یکی‌دیگه هم احمقه...
بهارنارنج :):

این دقیقا برمیگرده به اون ضعف هممون که وقتی دیروز تو تلویزیون گفت حسین شفیعی الان جاش بهترین جاست،و خالم گفت ازین جمله بدم میاد،گفتم چرا،گفت کجا جاش خوبه اون الان زیرخاکه،گفتم مشکل اینه تپ ادمارو فقط درحد همون جسمی که تو خاک میره میبینی!

این مشکل ریشش عمیق تر از این حس رضایتاس


پاسخ: منم عمق مشکل رو درک می‌کنم ولی میگم‌ این اصلاح بهتر از بی‌عملی و نشستن و غصه خوردن و افسردگیه...
بهارنارنج :):

اسیب زدن به سلامت و جسم اسیب به سیستم تنفسیت حتی وقتی مشکلی نداری،در اثر عدم خودباوری که یک نوع بیماری میتونه به حساب بیاد،وتحمل اون همه درد برای چهره مصنوعی که تا اخر عمر با کلی مشکل هم دست و پنجه نرم کنی جز حماقت چیز دیگه ایم هست؟
اینم از خودشون بپرسید خیلیاشون میگن ما خر شدیم شما خر نشید!عین جملشونه!:)
طرف میشناسم انقدر این بینی عمل کردن که دیگه غضروف نداشته از دنده هاش عمل کردن گذاشتن بینی!
البته که یجورایی صفرو صدیه این داستان

پس این اسمش برچسب زدن نیست!


پاسخ: این نقد کردن یه مسئله با در نظر گرفتن بدترین حالت ممکنه. در حالی که از دوستانم کسانی بودن که پولیپ و زیبایی رو یه جا عمل کردند و الان هم راحت‌تر نفس می‌کشند و بهتر می‌خوابند و اعتماد به نفسشون هم بالاتر رفته.
بهارنارنج :):

این رفع شه بینی اوکی شه قد میشه؟ادمی طمع کاره سیری ناپذیره،این شد خونش کاخ میشه؟شوهرشو چی میتونه بردپیت کنه؟چقدر تا کی؟وقتی توی باغت تخم علف بی خاصیت ریختی شروع به چیدشون و کوتاه کردنشو کردن بنظرتون بهتره یا فکر ریشه کردن؟وقتی ما از ریشه خرابیم هرچیم شاخه برگمونو پیوند بزنن اقا ...بر نمیدیم!:)


پاسخ: همون‌ طور که قبلا گفتم داری با درنظر گرفتن بدترین حالت ممکن کلیت یه موضوع رو نقد می‌کنی. الزاما همه به این نقطه نمی‌رسند‌
بهارنارنج :):

خب من به طرق مختلف سعی،کردم بگم افرادی که مشکلی ندارن!
و البته که منم گفتم این قضیه صفرو صدی هست:)


پاسخ: شما میگی این به فلان جا و بهمان جا ختم میشه. ولی الزاما همه به اون نقطه نمی‌رسند.
هالی هیمنه:

بحث گسترده‌ایه این موضوع. یکی برای اصالت احترام قائله و دیگری برای اصلاح. و خیلی سخته که یه نفر بخواد خودشو راضی کنه و تغییر موضع بده. شاید بهترین کار توازن بین این دو باشه.


پاسخ: و پذیرش و احترام به انتخاب بقیه
محمدرضا عاشوری:

عمل زیبایی به خیلی ها اعتماد به نفسی رو میده که ظرفیتش رو ندارن. خیلی وقتا در مورد خیلی ها قضیه اون حکایته که میگه خدا خر و میشناخت که بهش شاخ نداد.
حرفی که شما میزنی هم از جهتی درسته. ولی به نظرم اینا معیار احترام گذاشتن و کلاه از سر برداشتن نیست.


پاسخ: چرا باید دنبال تعیین ظرفیت برای دیگران باشیم؟
متاسفانه برای بنده معیاره.
سارا:

نمیشه همه رو تو یه طیف گذاشت اینکه آدم قیافه خودش رو دوست داشته باشه خیلی خیلی قابل تحسینه هم بحث اعتماد به نفسه هم با خود کنار اومدن کسی که قیافه طبیعی خودش رو داره و با کمی و زیادش هم خوشحاله خیلی هم خوب ، یه عده ای هستن که مثلا بینیشون رو دوست ندارن به صورتشون نمیاد نمیدونم قوز داره فلانه و عمل میکنن شاید با این عمل کردن خودشن رو بیشتر دوست داشته باشن و رضایت توشون به وجود میاد که اینم خوبه ؛ یه سری های دیگه هستن که افراطی و بیمارگونه شده یه جورایی


پاسخ: منم با افراطش کار ندارم. اما این تفریطشم که همه دماغ عملیا و بوتاکسیا و پروتزیا رو خیلی سطحی و احمق و کلی برچسب دیگه بدونم هم جالب نیست.
محمدرضا عاشوری:

قطعا ظرفیت کسی که فقط باهاش سلام علیک میکنی برات مهم نیست ولی وقتی نوبت ظرفیت کسی میشه که خیلی بهت نزدیکه و تو خیلی چیز ها با هم برخورد دارید تعیین ظرفیت طرف مقابلت برات مهم میشه!
خب خوش بحالتون که از دماغ عمل کرده و و پروتز و ... آدما به این نتیجه میرسین که باید بهشون احترام بذارین! طرز فکر شیرینی دارین!


پاسخ: تمامیت این یادداشت یرمی‌گرده به یه جمله ساده: به هم احترام بذاریم.
تنها معیار بنده برای احترام نیست ولی یکی از الماناشه. 
حالا چرا اینقدر خشن؟ اگه لحن بنده ناراحتتون کرده عذرخواهی می‌کنم.
سارا:

حافظ نوشت : من اگر نیک و اگر بد تو برو خود را باش / هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت


پاسخ: دقیقا