۲۴۶

خیلی از ماها قرار نبود زنده باشیم اگه قانون بقا و تکامل مسیر همیشگیش رو می‌رفت. پیشرفت تمدن و پزشکی به هر آدم ناتوان و ضعیفی که از نظر تکاملی توانایی زیست رو نداشت اجازه بودن و ادامه حیات و از اون بدتر تکثیر ژن‌هاش رو داد. و عجیب‌تر اینکه ضعیف‌ترها تمایل بیشتری هم به تکثیر خودشون داشتند. پس احتمال اینکه هر کدوم از ما وارث یکی از این ژن‌های معیوب باشیم و ندونیم واسه چی زنده‌ایم، خیلی خیلی خیلی زیاده. طبیعیه ندونیم چرا زنده‌ایم و هدف از بودن ما چیه؛ چون از اولم قرار نبوده که باشیم...

برچسب: تکامل،

miss yellowin:

خلاصه که به نظرم حرف نادرستی می‌باشد این حرف :)
ما، دار و دسته‌ی انسان‌ها، به همراه عقل و هوش و شعور و قدرت سرانگشتان و... مون جزئی از طبیعتیم. یعنی بخوایم فقط نگاه داروینی داشته باشیم، به این می‌رسیم که افعال ما جزئی طبیعی از این نظامه، در حد خوابیدن زمستانه‌ی خرس‌های قطبی یا کوچ پرستوهای مهاجر طبیعیه. اینطور نیست که ما چون ماشین یا واکسن اختراع کردیم یا سرعت تغییر محیط رو بالا بردیم، روند طبیعی رو مختل کرده باشیم، این‌ها هم جزء نظام طبیعتن.
و دگر اینکه، تا ضعیف رو چی بدونیم. اینکه کسی غذا یا قلمرو کمتری داره ضعیف‌تره؟ خونه‌ش یه دخمه است و پسته و بادوم تو عمرش نخورده و آب آشامیدنیش ناسالمه و تو مدرسه رفوزه شده؟ به نظرم اینکه کسی تو این شرایط زنده بمونه نشان از قدرتشه و اینکه تو این شرایط تکثیر بشه نشان از اینه که ژنش، حالا یا خودآگاه یا ناخودآگاه!، قدرت و در نتیجه تمایل بیشتری برای بقا داره و اینکه تازه بیشتر هم تکثیر بشه، نشان از پخمگی/ضعف ژن بقیه داره. حالا مثلا بگیم یه روز قحطی بیاد، کی زودتر از بین میره و نسلش قطع میشه؟ خب همون به قول شما ضعیف‌ترها، چون ذخیره‌ی غذایی کمتر و جمعیت بیشتری دارن. ولی ولی ولی، بقای اصلح مگه فقط قراره تو قحطی انجام بشه؟ تو زمان وفور، طبیعت دست گذاشته رو دست که دنیا پر از علف هرز بشه؟ الان هم داره کار خودشو می‌کنه و اونی که می‌تونه و می‌فهمه که باید، داره تکثیر میشه. این توانایی و فهم، ممکنه یه چیز صرفا ناخودآگاه و غریزی باشه، کسی که غریزه‌ی بقای بیشتری داره، بیشتر تکثیر میشه.
و باز هم دگر اینکه، چرا یه موضوع فلسفی مثل علت زندگانی رو به یه روند خیلی مادی مثل بقای اصلح مرتبط می‌کنین؟ قراره اگه از بقای اصلح صحبت می‌کنیم، اجدادمون میمون باشن و با ماوراء‌البیطعه کاری نداشته باشیم. هدف زندگی انصافا نمی‌تونه یه چیزی تو این طبیعت باشه، این طبیعت اگه به طبیعت بودنش معتقدیم داره راه خودشو میره و اینکه ما به هدف بهتر کردن زندگی فلان‌ها و کمتر کردن آسیب فلان‌ها (در کل اهداف مادی و انسانی) بخوایم زندگی کنیم، مسخره‌ترین حرکت ممکنه به نظرم :)


از آخر به اول: 
۳.معمولا سعی می‌کنم جواب سوالای بی‌جوابم رو در جاهایی دنبالش بگردم که انتظارش نمی‌ره. پس وقتی فلسفه و دین جواب سوال فلسفی و دینی من رو نمیده توی فیزیک و زیست و روانشناسی و جامعه‌شناسی دنبالش می‌گردم. چون هیچ‌کدوم از اینا به تنهایی همه مسائل حوزه خودشون رو نمی‌تونند تبیین کنند چراکه به یه سری مرزبندی اعتقاد دارند. ولی من به این مرزبندی اعتقادی ندارم.
۲.و اینکه شما تنها معیار قدرت رو توانایی تکثیر یه ژن بدونی دقیقا از عوارض همین مرزبندیه محدودکردن نگاه به حوزه زیسته. درحالی که هم مسکن کوچیک، هم امکانات کم و حتی معنای محقرانه از زندگی هم می‌تونه از معیارای ما باشه. جامعه‌شناسی نشون میده که آدمای فقیرتر تمایل فرزندآوری بیشتری دارند و همین اونا رو فقیرتر و طبقه تهیدست جامعه رو هم پرجمعیت‌تر میکنه. در حالی که افراد غنی‌تر فرزندان کمتری دارند.
۱.نخیر. دقیقا همین‌طوریه که ما سرعت تغییرمون خیلی خیلی بیشتر از سرعت تغییر محیط و طبیعت بود. به خاطر همین هم نه به خودمون و نه به محیط و نه به سایر موجودات فرصت انطباق با تغییرات رو ندادیم. روند طبیعی چنین رشد سریعی اینه که در نهایت این موجود در طی هزاره‌ها خودش موجب نابودی خودش میشه.
morealess ..:

یاد فیلم butterfly effect افتادم.


از چه جهت؟
احسان ..:

سلام
بالاخره قوی یا ضعیف، محکوم به زندگی کردن و رنج کشیدن در این دنیا هستیم


سلام. با محکومیتش کاری ندارم. ولی به نظرم با نگاه و انتخابای درست‌تر می‌تونیم حداقل این رنج رو تکثیر نکنیم.
morealess ..:

از جهت شاید قرار نبوده که اصلا باشیم.


درسته... 
آسـوکـآ آآ:

ای بابا :( ناامیدتر شدیم که. :(


ولی این یه نوشته از سر آه و ناله نبود. فقط میخواستم بگم اگه کسی دلیل بودن خودش رو نمی‌دونه، حداقل کاری که ازش برمیاد اینه که خودش رو تکثیر نکنه...
احمدرضا ‌‌:

یه ایراد خیلی ظریف توی طرح مسئلت وجود داره. دلیل موندن یه سری اعضا و حذف بقیه چیه؟ انتخاب طبیعی. طبیعت که عقل و شعور نداره بیاد هرکی خونش رنگین تره رو انتخاب کنه. پس این انتخاب طبیعی به چه صورته؟ به این صورت که افرادی که بیشترین سازش رو با محیط اطرافشون دارن؛ زنده میمونن.
مثلا اگه جاندار در اثر غریزه بتونه صمغ یه درخت رو روی زخمش بذاره و درمان بشه ولی یه جاندار دیگه نتونه؛ اونی که زخمی شده منقرض میشه و دیگری زنده میمونه. این یه نمونه ساده از پزشکی توی طبیعته.
توی انسان ها نمونه پیشرفته پزشکی بوجود اومده ولی بازم سازش با طبیعت زیر سوال نرفته. کسی که بتونه بهتر با میکروب‌ها و بیماری‌های اطرافش کنار بیاد (یا در رقابت باهاشون پیروز بشه) زنده میمونه و کسی که نتونه منقرض میشه. به عبارتی اونی که توی اروپا هست و دسترسی پزشکی بهتری داره زنده میمونه و اون آفریقاییه با همون مریضی منقرض میشه.
تکامل از بین نرفته بلکه به شکل دیگری ادامه پیدا کرده. البته این به معنی از بین رفتن تکامل (به اون شیوه سنتیش) در انسان ها نیست. تحقیقات نشون میده در مناطق محروم از درمان تکامل به همون شیوه ادامه پیدا کرده و انسان هایی مقاوم در برابر یه سری بیماری ها بوجود اومدن. یا مثلا افرادی که با زندگی در ارتفاعات و کمبود اکسیژن مچ شدن هم به همین صورته


این بحثت در رابطه با گونه انسان درسته اما درباره موجودات درون این گونه درست نیست. توی طبیعت اونی که خودش دانش استفاده از اون صمغ رو داره زنده می‌مونه. پس اونی که باهوش‌تره امکان بقاش بیشتره. اما در گونه انسان به دلیل زیست اجتماعی، همین که یکی خاصیت اون صمغ رو بدونه باعث میشه اونو برای ناتوان‌ترین اعضا هم به کار ببرند و به صورت متقلبانه اصل تکامل رو دور بزنند. 
موضوع خیلی واضحه. آیا به نظرت ‌‌‌‌‌‌‌وجود ۷میلیارد از گونه ما روی زمین یه فرایند طبیعیه؟ اگه با موجودات هم وزن خودمون مقایسه کنیم می‌بینیم که چنین نیست و انسان روی این سیاره یه رشد سرسام‌آور، سرطان گونه و خارج از قاعده داشته و همین موجب خیلی از مشکلات زیست محیطی شده که می‌بینیم. تنها موجوداتی که به اندازه ما تکثیر شدند همونایی هستند که خود انسان تصمیم به تکثیرشون به عنوان منبع غذایی گرفته مثل گاو و گوسفند و...
اما بحث اصلی من برسر قدرت زیست به معنای روانیشه نه جسمی و بیولوژیکیش...
Hurricane Is a little kid:

من وارثِ یکی از اون ژنام! یه بار یکی اومد بهم دلداری بده، گفت اگه تو یونان باستان دنیا اومده بودی شاگرد ارسطو می‌شدی. گفتم البته اگه قبل از یک سالگی به خاطر ضعف جسمانیم نمی‌مردم، و پسر هم بودم.
:/


پاسخ کوبنده‌ای بوده. در ضمن شاگرد ارسطو بودن هم فکر نکنم چیزی فراتر از چیزی باشه که الان هستید. حالا خود ارسطو می‌گفت یه چیزی...
reyhane falanji:

هممم. منم معتقدم یکی از کمک‌هایی که میشه به جامعه‌ی بشری کرد اینه که بچه‌ای به دنیا نیاریم :) حداقل یکی دیگه هم درگیر نشه.


اگه زندگی مناسب و تفکر درستی از زندگی و انسانیت داریم چراکه نه. اما اینکه توی بچه‌دار شدن به دنبال معنا بگردیم واقعا رقت‌انگیزه...
Aimless Dandelion :

امیدوار کننده بود:)


خداروشکر :)
احمدرضا ‌‌:

زیست اجتماعی بازم ما رو از حوزه تکامل خارج نمیکنه. توی موجودات دیگه با زندگی اجتماعی هم مشاهده شده که عضو ضعیف‌تر گونه با همراهی بقیه اعضا بقا پیدا میکنه.
اگه منظورت از طبیعی ، سازگار و روند تکامل هست ؛ بله طبیعیه. اصل در تکامل همون سازش با محیط و تغییرات محیط هست. ما به هر دلیلی تونستیم این سازش رو ایجاد و در رقابت با حیوانات دیگه بر سر منابع، مکان و غیره پیروز بشیم.
یه زمان رشد جمعیت دایناسورها و بطور کلی خزنده ها هم منطقی نبود. زمان دیگه رشد باکتری های بی هوازی همینطور بوده. روند اکولوژی طبیعت یه روند ثابت نیست و جمعیت ها مدام از توازن خارج میشن.
طبیعتا این روندی که بشر در پیش گرفته هم مثل روند انتخابی همه گونه های پیش از ما که بر زمین حکومت کردن؛ دچار تبعات و عوارضی برامون خواهد بود. عوارضی که یا ما رو نابود و محدود میکنه یا ازش جون سالم به در می‌بریم و چند سالی بیشتر حاکم زمین میمونیم.
در رابطه با کنترل جمعیت سایر گونه‌ها هم بازم کار ما چیز جدیدی نیست. معمولا جاندارانی که میتونن با حاکمین یه قلمرو زیستی همزیستی بصورت همیاری یا همسفرگی داشته باشن؛ موفق تر میشین. مثلا مرغ باران وارد دهن تمساح میشه و دندوناشو تمیز میکنه. تمساح میتونه اونو بخوره ولی اینکارو نمیکنه ولی یه پرنده دیگه اگه وارد دهنش بشه ؛ میخورتش. به عبارتی تمساح هم داره گونه هایی که براش سودمندن رو نجات میده و اونایی که سودی ندارن رو از بین می بره

reyhane falanji:

نمیدونم. من حتی فکر میکنم تضمینی وجود نداره که چیزی که به نظر من درست بوده، به نظر آدمی که به دنیاش میارم هم درست باشه. حس میکنم به جاش تصمیمی رو میگیرم که هر لحظه ممکنه دلش نخواد. مثل خودم که خیلی وقتا دلم نمیخواست.

تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.