مینیس
تک‌سرنشین باکره آهنی

54

این مغز خودمونه که ما رو تا لبه پرتگاه می‌بره و بعد از سال‌ها ترسوندن از لغزش، یهو هولمون می‌ده ته دره. این مغزه که بهمون می‌گه صعود غیرممکنه؛ نشسته، خسته، بال و پر شکسته بمونیم و هیچ حرکتی نکنیم تا این همه خطرهای بالقوه تهدیدمون نکنند. همه ما برده‌های مغز یک و نیم کیلویی خودمونیم...


برچسب: بردگی ذهنی، ذهن، مغز،

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.