مینیس
تک‌سرنشین باکره آهنی

آبی ولرم

برای من آبی تنها یک رنگ نیست، یک مفهومه برای اونچه که دوست‌داشتنیه؛ نه علاقه‌ای معمولیه و نه عاشقونه‌‌ای آزاردهنده که محتاج به اثبات و فداکاری باشه. طیفیه در بین این دوتا. شاید به قول راجر واترز بشه اسمش رو «یک مسخ دل‌انگیز» گذاشت؛ آرامش و اعتمادی توأمان به هستی و بودن که حاصل حضور کسی یا چیزی باشه. 
این مفهوم با هربار رخ‌نمایی توی موقعیت‌های مختلف، جایگاهی فزون‌تر توی جهان‌بینیم پیدا می‌کنه. اتفاقی که به شکل خیلی کمرنگ و مه‌آلودی توی علاقه دوران کودکیم به آسمون آبی و اشکال مختلف ابرها تو وقت چوپونی شروع شد. با فیلم «آبی» کیشلوفسکی و اون نگاه عمیق و بی‌تفاوت ژولیت بینوش به بحثی جدی‌تر تبدیل شد و توی دنیای سراسر آبی و آرمانی فیلم «آواتار» میخش رو کوبوند و با بازیگر مو آبی و فلسفه‌باف فیلم «آبی گرم‌ترین رنگ» نفسی تازه گرفت. آلبوم «گل‌های آبی» مرجان فرساد با اون عطر دل‌نشین غم‌های کودکانه‌اش ستونی دیگه بود برای بنا شدن این مفهوم و کتاب «اتاق آبی» سهراب با اون خاطرات معصومانه کودکی شاکله کلی اون رو منسجم‌تر کرد.
بعدها اونچنان این مفهوم توی من ریشه دووند که توی چیزایی با ظاهر غیرآبی هم می‌تونستم باطنی آبی ببینم؛ مثلاً «املی» با اون بازیگوشی و شیطنت بی‌آلایشش از چشمای من همیشه آبی بوده، هست و خواهد بود. یا خواهر امیر توی سریال «وضعیت سپید» با اون دلسوزی و غمخواریش همیشه در نظرم آبی می‌اومد. و ایضاً مادربزرگ فیلم «مرهم» علیرضا داوودنژاد که بیش‌تر از بچه‌اش، نوه‌اش رو درک می‌کرد. فضای آلبومای «النی کارندرو» هم اغلب برای من حال و هوایی آبی داره‌، موسیقیایی که معمولا فیلمای بی‌رنگ و لعاب و مرده تئو آنجلوپولوس رو آبی و زنده می‌کرد.
همه اینا رو برای تویی نوشتم که ‌نمی‌دونم کی و کجا ولی قراره باشی و بودنت مایه آرامش و اعتماد باشه، ظهوری تمام و کمال از آبی بودن، کسی که معتقده «خونه هرچی که هست باید آبی باشه»، کسی که اگه اشتباهاتمو آبی‌مالی کردم، به رویم نمی‌آره، کسی که هنوز می‌تونه توی ابرا موجودات عجیب و غریب کشف کنه، کسی که شیطنت و بازیگوشی براش جلف و لوس نشده، کسی که معنی عبارت «نگاه عمیق و بی‌تفاوت» رو می‌فهمه، کسی که آبی  براش یه رنگ ولرمه. و کسی که اگه هرکدوم از اینا رو فراموش کردم با حضور پررنگ و آبیش یادم ‌می‌ندازه...


تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
تجدید کد امنیتی
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.