مینیس
تک‌سرنشین باکره آهنی

زبون مادری (تاتی)

بنده خیلی اهل این روزای جهانی و ملی و مذهبی نیستم ولی این چالش رو دوست داشتم. فرصتیه برای احترام به زبون مادری‌ای که داره فراموش میشه. همه دیگه بچه تهرونی شدن. یاد یه جمله از کتاب روانشناسی افتادم که بهتره پیداش کنم و عیناً بیارمش:

تمایز بین اشکال معیار و غیرمعیار زبان در مواردی ناراحت‌کننده می‌شود که گویندگان یک گویش، گویش خود را فرادست سایر گویش‌ها بدانند. غالباً، گویش استاندارد متعلق به طبقه‌ای از جامعه است که بیش‌ترین قدرت سیاسی و اقتصادی را در دست دارد.

 

روان‌شناسی شناختی / رابرت استرنبرگ / کمال خرازی

بگذریم. متن زیر همون حکایت سعدیه که به زبون تاتی نوشته شده. تمام سعیم رو کردم که به گفتارش نزدیک باشه:

عیدینَ جِ شاعرندَ بُشُ دزدُ شا وَرُ آچی‌یَ تَعریفِش یَرد. دستورِش اُندا تا آچی اَنبِرازِ بَراریندَ و دِیَ بَرِش یَریندَ. آ بینواشُ لوت وَردا مُ سَرما. اَسبــیَندَ دیکَتِنــدَ آچی بَند. تا گَــوَستِش عیدینَ سنگ اوگوری و آ اسبَ‌اُ بُی‌زُندُنی، زمین یخِش بیزیَبو، نِــتُــنَـستِش. آگَردِست باشَ اِمِندَ چی‌یَنَ حَرُم‌زادیَندَ کی اَسبَشُ وَردایَ و سنگِشُ دِوَستی‌یَ. شا خُشتَنش اُتاقَ بیندِش و اونیشتِش و بِخَندِست. باشَ چِمِن‌کو چِی موگو. باتِش خُشتَنِم اَمبِرازِ اُندیا مَمنونام بُم.

امیدوار بو آدمی به خیر کَسُن
چِمِن به اِشتَ خیر امید نی، شَر مَرِسِن

دزدُ شا آچی‌را سَرکَرَم بُمَ و اَمبِرازِش پَس دا و پوستینَ قاباش‌نی اضافه اِندا آچی و چَندَنی پول هَمبِراشَ.

گویا تلفظش سخت بوده. اینم نسخه صوتی که خواسته بودید:

 


برچسب: تاتی، زبان مادری،

تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
تجدید کد امنیتی
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.